… öyle anlar oluyor ki, yazmaktan utanıyorum. yazmadığımda ise ‘iç-denge’ diye adlandırdığım, o kafamda mı yüreğimde mi olduğunu bilmediğim bir denge bozuluyor ve çevreme karşı kırıcı hatta saldırgan oluyorum. bunu da hiç sevmiyorum. yazdığımda, bu, bir ölçüde geçiyor. belki, yazarken, kendimi kırdığım ve kendime saldırdığım için.
Meğer Tumblr bu saatte güzel oluyormuş.
Kara gözlüm biz seninle bir ev kursak yemyeşil*
Bilmiyordum nasıl sulanır orkideler, nasıl konuşulur güllerle, şu inatçı kardelenler nasıl uyuyacak bunca sıcakta ve bilmiyordum beyaz zambaklar nasıl kokar, papatyaları tanıyordum sadece gülümsemeleri yüzünde.
Şimdi ilk defa böylesine somut, kelimesiz bir dil konuşuyor benimle. Ben senin gözünde neye benzediğimi bir gülün taç yaprakları dokunurken öğreniyorum dudaklarıma. Saçlarım karışıyor cennetine, sonsuz bir bahara teslimken ellerim.
Kışın içine gizlenmiş bahar olarak bir tek sana geliyorum.
Eskiden bu saatte buraya girince sohbet edip içini dökeceğin birkaç kişi olurdu. (Eski dediğimin en az 7 yılı var) Artık yok.
Bugün karşıma kendimi aldım. Gözlerimin evin içinde hangi noktalarda takılı kaldığına baktım. Daha çok tavana bakan bir ben görmek ürkütücüydü. Yatağıma uzanmış olmamın etkisi büyük, peki ama pencereden dışarısına ne oldu?
Kitaplığımı seyrederdim eskiden. Şimdi okunmuşların önünde okunmayı bekleyenler yığılı, göremiyorum. Hayatım da aynı sonuçla ilerliyor; yaşanmışlıkların önünde hep yaşanmayı bekleyenler yığılı. Bazen ellerimle itesim geliyor bekleyenleri. Kendimde duraklayıp demir atasım geliyor.
“Seni sevmeyi dünyanın en güzel şiiri yapacağım” diyen Edip Cansever ve ben, hepinize iyi geceler dileriz. Sevgiyle kalın.
“Ne mutlu hep birlikte olan aşıklara, kaygı duymaları için bir sebep olmayan, beyhude korkularla yaralanmayanlara!”
Heroides, Ovidius.
İkimiz birden sevinebiliriz erotic shopa bakalım
Şu kırbaçlardan, şu kelepçelerden
Dildolardan, vibratörlerden
Durmadan harcadığım şu libidomu al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi bağla
Bu kategoriyi atla, bunları da
Erotic shopa bakalım